Beoordelingscommissie 2010: Afscheid

In 2010 heeft de beoordelinsgcommissie afscheid genomen van twee prominente leden, dhr. Ton Dijkers en voorzitter mw. Frieda van Diepen. Dijkers heeft zich als een waar tramdeskundige voor het register ingezet en Van Diepen heeft de commissie vanaf het allerprilste begin enthousiast en kordaat geleid. Aandacht voor dit afscheid is zeker op z'n plaats.

Frieda van Diepen heeft een fundamentele rol gespeeld in de ontwikkeling en het succes van het register. Ze vond, zo zei ze, het werk "prachtig om te doen; het doet een appeal op je gevoel voor wat er vroeger leefde."

Ze overhandigde met veel vertrouwen de voorzittershamer aan opvolger Stijn van Genuchten. Stijn is een "ouwe getrouwe" in de ware zin van het woord. Hij behoort immers tot de grondleggers van het Nationaal Register Railmonumenten in de jaren 1990, toen dit door Historisch Railvervoer Nederland (HRN) en Stabien werd ontwikkeld. Het voorzitterschap is bij hem ongetwijfeld in goede handen.

De overhandiging van de voorzittershamer vond overigens alleen in figuurlijke zin plaats en wel door een ferme handdruk aan Stijn van Genuchten.
Zoals Kees Wielemaker hieronder memoreert, behoorde een hamer niet tot Frieda's gereedschap. Haar diplomatieke en ferme optreden waren steeds voldoende om de gemoederen, die soms wel degelijk verhit konden raken, tot bedaren te brengen en de besluitvorming tot een goed einde te brengen.

 

Kees Wielemaker was als voorzitter van de Sectie Beheer speciaal naar deze afscheidsbijeenkomst gekomen om namens HRN afscheid van Frieda. kees spark namens alle betrokkenen een dankwoord:

"Bij het afscheid van Frieda van Diepen wil ik een paar in het oog springende zaken noemen. In de eerste plaats moet het voorzitten van een commissie die bestaat uit overwegend mannen die veelal over zeer specifieke deskundigheden beschikken en daar zeer gepassioneerd – soms dag in dag uit – mee bezig zijn, geen sinecure zijn. Ik kan me goed voorstellen dat je je wel eens hebt afgevraagd in welke wereld je nu toch terecht was gekomen.

De dichter en liedjesschrijver Willem Wilmink heeft in een gedicht eens iets geschreven over de verschillende manieren waarop mannen en vrouwen het reizen per trein beleven.

Hierbij een fragment uit het gedicht van Wilmink ‘Echtpaar in de trein':

Voor ‘t verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.

Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.

Ik wil in elk geval constateren dat jij ook steeds vooruit hebt gekeken, de blik op de toekomst gericht hebt gehad.... Daar komt nog bij dat, gelukkig slechts een enkele keer, de tenen lang kunnen zijn en de lontjes kort. Ook geen eenvoudige opgave om daar op een goede manier als voorzitter mee om te gaan. Jij bent daar echter wel in geslaagd: je hebt enerzijds de gave om vroegtijdig te onderkennen welke onderwerpen tot vuurwerk kunnen leiden en anderzijds ben je in staat om daar zeer tactvol mee om te gaan en mensen in hun waarde te laten. In dat opzicht was je ook een bindende factor in de commissie.

En als het nodig was, kon je ook kordaat optreden; eeuwig polderen behoort in mijn ogen beslist niet tot jouw stiel.
Frieda, je hebt zojuist bij wijze van spreken de voorzittershamer overhandigd aan Stijn: ik denk dat het tekenend is geweest voor jouw voorzitterschap dat die overhandiging van die hamer alleen in overdrachtelijke zin kan geschieden. Een echte hamer heb je nooit nodig gehad. De kracht van jouw woord was steeds voldoende.

 


Ik wil afsluiten met een tekst van Huub van der Lubbe, van popgroep De Dijk:

Hoeveel treinen
Hoeveel treinen niet gekomen
trein numero hoeveel is dit
hoeveel treinen om te komen
in de trein waar ik nu in zit
onderweg van gaan naar komen
zoeken naar een horizon
stalen ritme, zoete dromen
soms een stop een nieuw station

Ik hoop van harte dat je nog veel nieuwe stations in je leven mag tegenkomen en wens je graag alle goeds daarbij."

Een uiteraard werd door Kees Wielemaker ook van Ton Dijkers op passende wijze afscheid genomen.

Ton maakt al sinds 2000 deel uit van de commissie en had al eerder aangegeven dat hij zich zou willen terugtrekken, zodat "jongere instroom kan plaatsvinden". Omdat al het oudste trammaterieel, zijn specialiteit, inmiddels is geregistreerd, kon hij wat hem betreft met "een gerust hart afscheid" nemen.
Gelukkig blijft hij, net als eerder Joop Meijer, beschikbaar voor advies, zodat zijn immense kennis op tramgebied altijd voor de commissie bereikbaar blijft. .